meftuni

meftuni
@mieftuni
‘’Gün doğmadan meşime-i şebten neler doğar.’’
İnsan aslında ilkini değil, gönlünde iz kalanı unutamıyor hiç. Bir şarkı sözü, bir fotoğraf, en küçük bir detayda hatırlıyor yeniden. Geçmişe gitmek istiyor, geçmişe gidip ilk gördüğü anda kendi kendine söylemek istiyor. " iyi bak karşında duran şu bir çift göze, gönlünde izi çok kalacak ve sakın üzme onu, çünkü; yokluğunda aldığın her nefes sana zehir olacak.." ve anladım ki insan aslında gidişlerde değil, kaybedişlerde hapsoluyor gönlüne..!
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“saat gecenin biri soğuk ranzama kazınmış isminle konuşurken kim bilir nerdesin, yıllar beni sürüklerken güneye içimde sen, habersizsin aklım fikrim seni zikrederken”
"Birde kuşlar var hakim bey, herşeyin başı onlar. Özgürlüğü koyuyor insanların kafasına."
Oysaki makyaj yerine gülüşlerini çogaltsaydı ne kadar güzel göründüğünü tahmin bile edemezdi.
Sonu yok ki Nur İnan hep aynı Yarım kalanlar. Fırlatıp atılan hayatlar. Kırılıp dökülen yaşamlar. Sonsuz gökyüzü altında. Vefayı kuşlar alıp gitmiş. Bitti