Videolar
Yapayalnızım, diye düşündüm.
Yıllardır tek başınaydım ve bundan daha fazla yalnızlığın mümkün olmadığını bilmeme rağmen bir anda gerçekten ne kadar yalnız olduğumu fark etmiştim. Insan kalabalığına, onca farklı mekana, bir araya toplanmş sınırsız ses ve renk kaynağına rağmen burada elimi uzatıp dokunabileceğim hiçbir şey yoktu.
Gerçeklerle yüzleşmenin hiçbir şeyi değiştirmeyeceğini bildiğimiz için günlük hayatımıza devam ediyoruz.
Gün ışığında bile o geceyle aynı ruh halinde yürüyordum. Sabahın ya da günün güçlü ışığı altında aheste yürürken, dünyanın herhangi bir yerinde gece yarısı olduğunu ve orada yaşayan insanları düşündüm. Gecelerini yalnız geçiren, gece boyunca yalnız olan insanları.
Böylece ilkbahar geçti, yaz geldi, günler birbiri ardına geceye dönüştü, sonra yine sabah oldu ve ben farkına bile varmadan sonbahar bastırdı, derken bir kez daha kışa geri döndük.
Her zaman numara yapmıştım. Bana ne söylenirse onu yapmakla yetindiğim onca yıl boyunca, tıpkı şu anda yaptığım gibi kendime bahaneler uydurmak için kendimi önemli bir şey yaptığıma inandırmış ve hayatımla ilgili hiçbir şey yapmadığım gerçeğini sürekli göz ardı ederek her şeyi örtbas etmiştim. Hiçbir şey yapmadığım için incinmekten çok korkuyordum. Başarısız olmaktan, incinmekten o kadar korkuyordum ki hiçbir şey yapmamayı seçtim. Hiçbir şey yapmadım.