Mihman

Ne az hatırlıyor insan. Tıka basa dolu hafızasının kapısına her sabah yeni bir asma kilit takıyor. Salkım salkım olgunlaşıyor kilitler. Fakat hiç kimse mevsimi gelmiştir diye koparmıyor onları. Mevsimi gelmiyor bir türlü hatırlamanın. "Unutma kışı" ha bire kar yağıyor kapınızın önüne. Üzerimize toprak atılırken mi bahar gelecek?
Sayfa 18·Kitabı okudu
Reklam
Bu dünyada değiştirebileceğimiz ve değiştiremeyeceğimiz şeyler vardı. Ve en acıklısı şu ki: Ben ikisini hep birbirine karıştırıyordum.
Sayfa 100·Kitabı okudu
Mekânın hatırası insanın yüreğine çöker, ruhuna yük olur.
Sayfa 96·Kitabı okudu
Yolun manası, taşta, toprakta değil, insanda görünür.
Sayfa 79·Kitabı okudu
Uyumsuzun biriydim ve hayat yetişmeye çalıştığım her vagondan beni dışarı atıyordu.
Sayfa 73·Kitabı okudu
Reklam