Rümeysa Kara
@miilpasos
Reklam
"Yaşam karşısında Marcus Aurelius da kaderci bir yaklaşım sergilemekten yanadır. Aradığımız güzel bir yaşamsa aksini yapmak, doğaya karşı ayaklanmak demek olacaktır ki bu tip ayaklanmalar, beklenenin tam aksi sonuçlar doğurur. Kaderin emirlerine boyun eğmezsek, der Marcus, başımıza muhtemelen keder, öfke veya korku duyacağımız şeyler gelir ve dinginliğimiz bölünür. Bundan kaçmak amacıyla, kaderin bizim için uygun gördüğü şartlara uyum sağlamamız ve etrafımıza topladığı insanları sevmek için elimizden geleni yapmamız gerekir. Payımıza düşeni canı gönülden kabul etmeyi öğrenmemiz ve kendimizi, başımıza gelen her işte bir hayır olduğuna ikna etmemiz gerekir. Marcus'a göre iyi insan 'kaderin kendisi için dokuduğu tecrübe her ne olursa olsun' kabul edecektir."
"Stoacılara göre her günü son gün gibi yaşamak, olumsuzu canlandırma tekniğinin devamından ibarettir: Gündelik hayat devam ederken arada durup sonsuza kadar yaşamayacağımızı, dolayısıyla da bugünün son günümüz olabileceğini düşünmek gerekir. Bu fikir bizleri, haz peşinde koşan birine dönüştürmekten ziyade, hayatta olmanın ihtişamını ve içine bir sürü etkinlik sığdırabileceğimiz bir güne sahip olmanın değerini anlamamızı sağlar. Ve zamanla, kalan ömrümüzü har vurup harman savurmamıza da muhtemelen mani olur. Yani stoacılar her günü sonuncuymuş gibi yaşamak gerektiğini söylerken yapacağımız eylemleri değil, bu eylemleri yaparken içinde bulunacağımız haleti ruhiyeyi değiştirmenin peşindedir. Yarını düşünmeyi ya da yarına dair plan yapmayı bırakmamızı değil, bütün bunları yaparken özellikle bugünün değerini bilmemizi isterler."
"Stoacılar vakit ayırıp bizim için kıymeti olan şeyleri yitirmişiz gibi düşünmemizi önerirler. Onlara göre bu şekilde eşimizin, arabamızın ya da işimizin değerini nispeten daha iyi anlarız."
.
.
.
.
"sevgili bildiğimiz herkesi sevmeli... ama bunu, değil sonsuza dek, yarına kadar bile onları elde tutabileceğimizin garantisi olmadığını bilerek yapmalıyız."