Zweig yine yapmış yapacağını valla kadını öyle bir köşeye sıkıştırmış ki okurken benim bile içim daraldı. Alt tarafı bir aldatma olayı ama ablamız sanki atom bombası atmış gibi bir triplere girmiş ki sormayın. O şantajcı kadın her belirdiğinde bizimkinin eli ayağı birbirine dolanıyor heralde rander alırken bilgisayarın kapanması bile bu kadar gerim gerim germez insanı. Korkunun ecele faydası yok diye boşuna dememişler ama Zweig bu durumu resmen bir sanat eserine çevirmiş helal olsun. Neyseki sonunda her şey tatlıya bağlanıyor da biz de derin bir nefes alabiliyoruz yoksa kadının o anlamsız evhamları yüzünden hepimiz topluca kafayı yicektik.