Ah –dedi– insanlar uykularındaki kadar masum, çocukları kadar yalın, yaşlılar kadar dingin yaşasalar zamanı, acı, dünya haritasından silinir, herkes her sevinci aynı incelik ve içtenlikle hak ederek yaşardı.
İnsanın,kirlendiğinde bile temiz kalmış bir yanı,zulüm yaparken eline ayağına dolaşan bir iyilik kalmışsa içinde, çocuklukta göğsüne doldurduğu bulutlardandır.
Kimse kendini dışlayarak gerçeğini değiştiremez.Hüznüne sahip çıkmayan insanın sevinci,her gün yeni bir boşluğa kapı açan bir yanılsamadır.
Unutma ki "hiçbir aşk düşünceye uzak değildir /hiçbir yıldız göğe."(Abbas Sayar)
İnsanı kendi çukurundan çıkaracak olan kendi umutsuzluğudur...