Mine
@minetopal
Dünyada iki tür insan vardır;yaşayanlar ve yaşayanları seyredip eleştirenler.Seyretmek ölümü,katılmak ise yaşamı simgeler.
Eyleme geçmeyi ertelerken organizmanın harcadığı enerji,o eylemi gerçekleştirerek harcayacağı enerjiden çok daha fazla olduğu gibi,kişinin kendine saygısının azalmasına da neden olur.Çünkü en sonunda eyleme geçmek zorunda kaldığımızda bu artık kendi seçimimiz olamaz.Kendi seçimizin dışında sürüklenmiş olmanın bedeli ise mutsuzlukla ödenir.
Hepimizin içinde var olan tembele de fırsat tanımalıyız,ama zamanını iyi seçerek.
İnsan bir zaman tükecisidir.Üstelik bize ayrılan bu zaman oldukça sınırlıdır da.Ama yine de çoğumuz yapmak istediklerimizi sonsuza dek zamanımız varmışcasına erteleriz.Yaşamımız boyunca yitirdiğimiz bazı şeyleri yeniden elde edebilir ya da yerine başka şeyler koyabiliriz.Ama tükettiğimiz zamanı asla!
Yenilgiyle yüzleşme korkusuna tutsak olmak ise daha büyük bir yenilgidir.