“Yediği zokadan sonra sandalın kenarına yanlayan takati kalmamış orkinos, zıpkının soğuk, keskin, gri tokluğunu ciğerlerinde duyarak teslimiyeti özler. İşte o anda tiz bir ses duyulur. Zıpkını yiyen orkinos ağlar... O, dökeceği kanı, dünyası olan denize akıtacağı için ağlamaz. Uçsuz bucaksız denizlerde artık dolaşamayacağı için ağlar...”