Kitabı sesli olarak dinledim ve genel olarak keyif aldım. Ancak hikâyeler arası geçişlerde zaman zaman kafam karıştı; “bu kimdi?” diye düşünürken odağım dağıldı. Sanırım dinlerken yeterince odaklanamadığım anlar oldu.
Bu kitap, yazarın dinlediğim ikinci kitabıydı; daha önce Gelirken Ekmek Al’ı da dinlemiştim. İki kitap arasında benzer bir doğallık, sadelik ve akıcılık olduğunu söyleyebilirim. Bu kitabı basılı hâliyle okuyup kütüphanemde bulundurursam çok daha fazla keyif alacağımı düşünüyorum. Genel olarak dili sade ve akıcıydı, bu da dinleme deneyimini oldukça rahat kıldı.