Büş
@minsora
28 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
"Bunu yapmak zorunda değilsin."
"Neyi?"
"Hiçbir şey komik değilken gülmeyi."
"Evet, zorundayım çünkü aksi halde..."
"Çünkü aksi halde bana sinir olursun,"
"Niye?"
"Çünkü burası ağladığım kısım.'
"Evet,"
"Ve bu da sana izin verdiğim kısım."
Sonra ellerini ellerimin arasına koydu ve beni kanepeden kaldırıp kollarını etrafıma doladı. Bedenimi kendine iyice çekti ve ben dağilmaya başlayınca beni ayakta tutan da o oldu.
Dağılmama izin verdiği için ona teşekkür ettim.
Reklam
Annem bana resmi sevmeyi öğretirken, babam da kelimeleri sevmeyi öğretmişti.
Gözleri sadece hüzünlüydü. Ah Jackson.
Bu kadar üzgün, öfkeli ve dağılmış olmak için çok gençti.
Kısmen gülümsedi ve ben de kısmen buna bayıldım.
O gece yanında hangi kitapları götürdüğünü merak ettim.
Sonra da onu niye merak ettiğimi merak ettim.
Reklam