Büş
@minsora
28 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
İki taraf da gerçekten dinlemeyince sözcüklerin tüketici olduğu bir nokta geliyordu.
Bir insanın kalbi kırıldığında karakterine uymayan şeyler söylerdi.
Gerçi, belki sevgi buydu: zamanla solup giden ve sonrasında rahatsız edici şekilde hareketsizleşen bir şeydi.
Ne zaman ağlasam gözlerini devirmişti.
Ne zaman acımı dile getirsem bana saatin geç olduğunu ve sabah konuşacağımızı söylemişti.
O sabah konuşmaları asla gelmedi, sonra sesim yavaşça kısıldı.
"Bak, bu şekilde bitmesini istemedim," dedi.
İçimi çektim
Ben bitmesini bile istemiyorum ki.