"Hayat beni her gün yüz dilime ayırıp sonra tekrar birleştiriyor. Her şeyim, yerli yerinde görünse de eskisi gibi olamıyorum. Çatladığımı hissediyorum."
"Yani kitaplardaki karakterler, cümleler zamanla değişir mi?" dedi Ayvaz.
"Esasında siz değişirsiniz. Siz değiştiğiniz için onlar da değişirler. Gideceğiniz yer meresi olursa olsun, başınıza neler gelirse gelsin kitaplara sığınmaktan vazgeçmeyin. Okumak, ruha can verir. Insan açlığa dayanabilir lâkin umutsuz ve hayalsiz yaşayamaz." dedi Akif.
"Ne çok yıldız var. Sanki birisi, içimizdeki yaraları tek tek toplayıp gök kubbeye dizmiş. Yaralar sancıdıkça yıldızlar parlıyorlar."
"Kimlerin yaraları?"
"Gökyüzünde hepimizin yarasına yetecek kadar yıldız var..."