Sevgiyi ne kadar iyi kullanırsanız nefretin o kadar uzağında kalırsınız. Sevgiyi içinize çektikçe ve çevrenize yaydıkça nefret o derece küçülür. Nefretin içinizde büyümesine izin vermeyin. Dinlediğiniz bir şarkının sözünde, seyretttiğiniz bir sahnenin aksinde bulursunuz kendinizi. Aşk cümleleriniz saklıdır o gizli mabetlerde. Gökyüzü tanıklık eder o sahnelere. Ve aşk, o zaman aşk olur gövdenizde.
Aşkta strateji yapmak yerine samimiyetinizi gösterin. Aşk temiz bir ortamda yaşanır. Savaş içinde hiçbir şey kazanılmaz. Kendinizi temiz bir aşka layık görürseniz o aşkın içinde kendinizi bulursunuz.
Aşk ve sevgi, içinde yaşanıldığında güzeldir; ya kaybedildiğinde? Acıya dönüşen, kemiklere işleyen derin yaranın üstünü örtebilmek çok zaman alır. En acısı da sevip de vazgeçmektir. Eğer mecbursan vazgeçersin çünkü sevmek aynı zamanda vazgeçmeyi bilmektir. Vazgeçmek, o mutlu olsun bir acı daha yaşamasın diye susmaktır. İçinize akan yaşları yine acınızla silmek, kendi mutluluğunuzdan ödün vermektir.
İnsan bir kaçış yolu seçer kendine. Ruhunun çıkmazlarında boğulmaya başladığı o zaman göç etmek ister. Uzaklaşmak, nefes almak, belki de bir nebze kendi olmak için…