çok özledim
her gece bi babanın, evladına "iyi uykular" diyip bi öpücük istemesini ama o içtiği sigarayı benden bile çok sevdi
bi sorun olduğunda gidip annemle arkadaşça dostça konuşmayı isterdim ama o anlatılmayacak kadar kötü tepkiler verdi
sıkıldığımda arkadaşlarımı koluma takıp gülmeyi eğlenmeyi düşünürdüm ama vurulmaktan başka bi oyun oynamadık. tabi vurulan hep bizdik
sevgili denen şeyse büyük bi saçmalık. açık söylemek gerekirse bundan birşey beklemedim
istediğim biraz aile şefkati yada gerçek bi sevgiydi onu da ya ben körüm de göremiyorum yada gerçekten yok
kabristandan tüm yaşayan ölülere ve melek yüzlü şeytanlara, burda yatanların selamı var "herkesin sonu burası" diye bağırıyolar (mesaj yerini bulsun)
direnmeli miyim bilmiyorum da sokağa atılmış bi köpek kadar çaresizim. son istasyon ve ben yetişemedim geleceğe giden trene :(