Gözlerinin derinliklerinde kaybolmak mıydı hayat?
Kısa saçlarının rüzgarla dansı kadar özgür ve rahat
Yoksa dudaklarından süzülen her bir söz mu abı hayat?
Eğer bunlar değilse hayat edin beni bu hayattan azat
Tandemin yalnız yolcusu
Gözlerine baktığımda lal olurdu kalemler misralarimda
Tünelin sonu aydinlikti ama ama idim kendi saf duygularimda
Ahraz olmak isterdim boğulurken kendi çığlıklarımda
Düştüm ve bir el uzatmadın sana giden adimlarin arnavut kaldirimlarinda
Başardın içimdeki şair ruhlu çocuk uyandı
Sana bu satırları yazarken tan yeri ağardı
Bir gülüşünde gözlerden mutluluk yağardı
Gözyaşı artık benim için ab-ı hayattı.
Erkek deniz atı misali dokuz doğururken yolları
Biliyor musun hangi renkti içimde sevginin tonları?
Dudaklarının ıslaklığı büyüttü en umutsuz tohumları
Kuzeyden güneye aşmak da varmış yolları
Yalnızken bakıyorum ilham veriyor bana sema
Bulutlar senden bir iz taşıyor oluyorlar bana deva
Bazen bir sessiz haykırış bazen ise bir dua
Yanımda olmasa da kalbinde kalayım kabul et mevla
Pes etmek aslında acizlerin işidir
Elden bir şey gelmemek bilir misin nedir?
Temaşa dünyadaki en anlamlı kelimedir
Ümitsizmiş ama bir türlü kalbime yediremedim
Tandemin yalnız yolcusu
Bir tutam gözlerinin kahveliği miydi ihtiyacım olan
Yoksa bir yudum ab-ı aşk mıydı gözlerime dolan
Ya da neydi onun adı içimde kelebek misali uçuşan
Evet evet selin ilk damlasıydı,hiç keşfedilmemiş bir hissi dolduran terazinin kefesindeki 21 gram.