Bir arkadaşım vardı, okuduğu kitap bitiyor diye ağlamıştı. Ben o sıralar heyecan verici her hikayenin sonunu bir an önce görme arzusunda olduğum için onu anlayamamıştım. Şimdi anlıyorum. Bir kitap, bir macera bitecek, içimize ve başka dünyalara açılan bu pencere kapanacak diye paçalarım tutuşuyor. Bir okur, kitaplara tutkuyla bağlanan biri ancak sonra ki sayfaya geçmenin ve okunacak sayfaların azalmasının getirdiği hüzünle ağladığında; buna ters bir biçimde hikayeyi nihayete erdireceğinin sevincini de yaşadığında kendisini sadece kitapların etkilediğini görüyor ve pencerelerini dışarıda ki dünyaya kapatıyor.