ophilosophy
@misqudedx
Herkese bir pencere lazım,
Önünde oturup her şeyi unutabileceği
Sen ne dersen de iki gözüm; toplumun yoksul insana saygısı yoktur.
"Çok tuhaftı, ağlayamadım. Ama ruhum paramparça olmuştu."
Bazen yalnız olmak istediğim, kendi kendime hüzünlendiğim anlar olur. Böyle zamanlar gitgide daha da sıklaştı. Anılarımda bana öylesine esrarengiz gelen, beni anlatılmaz bir şekilde sarıveren bir şeyler var ki, bazen etrafımda olanlara duyarsız kalarak saatlerce oturup her şeyi unutuyorum. Şu anki hayatımda acı ya da tatlı olan hiçbir şey yok. Her şey bana geçmişimi, özellikle de altın çağlarımı, çocukluğumu hatırlatıyor. Ama böyle zamanlar da büyük bir can sıkıntısıyla sona eriyor. Bitkin oluyorum. Gücümü kaybediyorum. Düşlerim beni tüketiyor.
Bugün can sıkıntısı ve hüzünden başka bir şey hissetmiyorum. Böyle bir gün işte.