Materyalizm nihayetinde insanı aşağı ve basit içgüdülerinin seviyesine indirger. Böylece "cinsel özgürlük" ve "sınırsız üretim ve tüketim" onun bütün ihtiyaçlarını karşılamaya yeter.
Bir "fikir" daima eleştiriyle, araştırmayla, kılı kırk yarmayla ve hücumlara, hakaretlere ve ithamlara tahammülle gelişir. Kendini tashih eder, zaaf noktalarını görür, gelişir, hatalarını anlar ve toplumun kendisiyle ilgili düşüncelerini anlar ve halkın tepkisini ölçer.