Ben kelimeleri eksik yazmadım.
Sadece adındaki harfleri çıkardım mısralarımdan...
Cemal Şenol Can
Cemal Şenol Can
Bilinmez hangi şehirde
Yaşarsın aşktan habersiz,
Küçük çakıl taşım, nasıl bulayım!
Kaybolmuşsun bir kocaman nehirde.
Bu kimin çocuğu, der, seni görenler.
Benim çocuğum, diye, sesim gelir uzaktan.
Bunca kötülüğü bağışlatır bakışın
Yanakların kızarır ağlamaktan.
Bir gün sokakta rastlasam, ellerini
Alsam avuçlarıma okşasam.
Sıcaklığını tanır da mısralarımdan
Kız kardeşimsin sanırlar belki.
Sen orada, ben burada
Birbirimizden habersiz
Ayrı yaylalarda yeşeren otlar gibi
Bekleye bekleye çürüyeceğiz.
Cahit Külebi
Cahit Külebi
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Mısralarımdan IV1000Kitap
Lâfügüzaf sanılmasın mısralarım,
Elzemdir memleketim, lakin cüda kaldım.
Serkeş oldum kaderime, Rab, affeder mi?
Bir lahza da sıkışıp, olduğum yerde saydım.
Ne bir sahabeyim, ne bir havari,
Gurbetçiyim, babam Adem gibi.
Söyle hani kime kalmış,
Rab'bin bu latif incisi?
Belki bir ömrümü, mahi ettim,
Nâlelerim işe yarar mı gayrı.
Velhasıl-kelam, çarpar yüzüme acizliğim,
Vecdi isterim ama hâk eder miyim?
Mısralarımdan...Alıntı
Zevahiri çalmış kızıla, bakıra,
Veda vakti gelmiş, durur mu?
Payidar olmadığını bilir ya,
Güz bahanesi olur mu?
Zamanı geldiğinde, ruh durur mu?
Namütenahi dünyaya yol alacak.
Gurbetçi ruh, ahde vefasını unutur mu?
Mihman idi dünyada, sandı, ebedi kalacak.
Ruhun zevahiri çaldı karaya,
Nefs-i emmare'yi , sandı azazil, uydu ona.
İhtiras kuşattı her yanını,
Ama bilemedi, evvelbahar, yok ona.
Mısralarımdan...Alıntı
Soğuk bir başkentin sokağı,
Ruhum prangasını kırmış.
Sisli bir güzün ayazı,
Ateş yüreğimi sarmış.
İstemem bir sıfatı, bir ismi,
Olmasın bir parkam.
Konulmasın davamın bir ismi,
Haykırır insan için yüreğim.
Bir işçinin elleriydi ellerim,
Çığlığım, halkımın sesi.
Vatanım için bir neferim.
Vazgeçmem, duysamda ölümün sesini.
"bilinmez hangi şehirde
yaşarsın aşktan habersiz,
küçük çakıl taşım, nasıl bulayım?
kaybolmuşsun bir kocaman nehirde.
bu kimin çocuğu, der, seni görenler.
benim çocuğum diye sesim gelir uzaktan.
bunca kötülüğü bağışlatır bakışın,
yanakların kızarır ağlamaktan.
bir gün sokakta rastlasam, ellerini
alsam avuçlarıma okşasam.
sıcaklığını tanır da mısralarımdan
kız kardeşimsin sanırlar belki.
sen orada, ben burada
birbirimizden habersiz,
ayrı yaylalarda yeşeren otlar gibi
bekleye bekleye çürüyeceğiz.."