Gonca Tekin
@missgmra
“Sadece kitap okumak yetmez insana. Bazen meydan okumalı; kendine, hayata, dünyaya... “
Lev Nikolayeviç Tolstoy
anitsayac.com
fonzip.com/haytap/bagis
22 Mayıs
182 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
“Ben Kimim?” — İçsel Bir Değerlendirme
Ben bu dünyaya ait hissetmeyenlerdenim. Ne bir ideolojiye, ne bir şehre, ne de bir topluluğa aitim. İnsanlarla aynı dili konuşsak bile aynı dünyayı paylaşmadığımızı hissediyorum. Bu yüzden yalnızlık bazen seçim değil, mecburiyet oluyor.
Bazen kendime fazla acımasız davranıyorum. Kendimi yerden yere vuruyorum çünkü içimdeki karışıklığı kontrol etmek istiyorum. Ama galiba anlamam gereken şey şu: Bu dünyada herkes bir şekilde bir boşluğu doldurmaya çalışıyor. Kimi hırsla, kimi şehvetle, kimi de bir yerlere ait olma çabasıyla… Ben sadece uyuşmayanlardanım.
Kendimi yererken bile şunu unutmamalıyım: En azından kendini bir şey sananlardan değilim. Gerçekle yüzleşmek kolay değil, evet. Ama kendimi avutacak yalanlara da tahammülüm yok.
Bazen şöyle diyorum: Belki 70’lerde, 80’lerde genç olsaydım… Daha az bilgiyle ama daha fazla huzurla yaşardım. Şimdi ise her şey çok fazla: Bilgi, seçenek, insan, kaos… Ve bu yoğunluk içinde sadelik hayal gibi geliyor.
Ama belki de en çok ihtiyaç duyduğum şey bu: Kendime daha az acımasız olmak. Kendimi sadece hatalarımla değil, çabamla da görmek. Çünkü çabalıyorum. Sorguluyorum. Acı çekiyorum ama hissediyorum. Hâlâ hayattayım.
Ve bu da bir tür başarı sayılmaz mı?
Gelgelelim,
Beter, bize kısmetmiş.
Ölüm, böyle altı okka koymaz adama,
Susmak ve beklemek, müthiş
Genciz, namlu gibi,
Ve çatal yürek,
Barışa, bayrama hasret
Uykulara, derin, kaygısız, rahat,
Otuziki dişimizle gülmeğe,
Doyasıya sevişmeğe,yemeğe...
Kaç yol, ağlamaklı olmuşum geceleri,
Asıl, bizim aramızda güzeldir hasret
Ve asıl biz biliriz kederi...
Bilmek Üzerine..
Çocukken annen baban bir şey biliyor sanıyorsun, yetişkin oluyorsun, devlet bir şey biliyor sanıyorsun, devleti aşıyorsun insanlık bir şey biliyor, öğrenmiş olmalı diyorsun. Sonra hiç kimsenin bir şey bilmediğini öğreniyorsun. Kendin de dahil herkesin biliş, bilinç hallerinin tiyatralliğini kabul edip, rolünü oynuyorsun. Böyle bakınca çok trajik her şey.. sonuçta kendini oyalamanın en sade, alelade yöntemlerini keşfedip hayatına devam ediyorsun. Çünkü bu tiyatroyu afili yöntemlerle reddetmek de başka bir tiyatro. Ne bileyim intiharlar, afili reddiyeler, şiirler, “ben sizden değilim”e gelen her çırpınış, çaba..
iÇiNi DOLDURMAK LAZIM
Bıraksan kendi başına da geçer ömür.
Bakmayın siz üç beş çocuk büyüttüm diyenlere,
Sanki yaşamı durdurmak ellerindeymiş gibi.
Kolay gelir onlara zamanın şeyi ile gerdeğe girmek.
İçini doldurmak lazım ömrün..
Başarılar, hedefler, rakamlar palavra.
Yaşadığın ve yaşattığın duygularla mümkün bu.
İşte bu yüzden; bazen bir kedi,
Bir insan ömrünü,
Bir insandan çok daha fazla doldurur.
Status
TR son 20 yılda Avrupa emekçi sınıfının daha 19. yyda tanıştığı yeni bir devletle tanıştı.
Bizde insanlar devleti kendi iyiliği için var sanıyor. Oysa Batı'da modern devletin en önemli işi kapitalist sınıfların ihtiyaçlarını korumaktı. İşçi haklarını alamasın, sistem bozulmasın. Mal mülk sahibi mağdur olmasındı derdi. İngiltere'de yapılmış yasalara bakın çoğu hep böyledir mesela. Eski toprak elitiyle yeni burjuvanın ittifakı.
TR'de böyle bir sanayileşme olmadığı için devlet bürokratikti, ağırdı, yavaştı vs. ama direkt sermayenin emrinde değildi.
Son 20 yılda tam bir neoliberal devletle tanıştı herkes. O baba imajı elinde patladı herkesin.
Ucuz işçi ile ihracata yönelik 1 ekonomi, paranın kolayca hareket edebildiği 1 finans cenneti.
O yüzden böyle göstere göstere milyonlarca göçmeni aramıza dahil eder yani.
Zira burada o kadar söylenip sonra gidip beka, modern, gerici, vatan millet vs. iki slogana 50 yıldır kime oy verecekseniz ona vereceğinizi biliyor.
Demokrasinin tüm göstermelik kurumlarını vs kurmuş olmasına rağmen devlet öyle ya da böyle halkı siyasetten uzak tutmasını başarıyor.
Bu muazzam bir know-how. Reaya bırakmayı başarıyor 2 marş, 3 sloganla.
Ben buna saygı duyarım, bu devletin 1 geleneği varsa o da budur.