Aurora
@misspurposeless
Kitap okuyorum, bir şeyler yazıyorum, oyun oynuyorum ve şarkı dinliyorum.
237 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Kitabın konusu: Son sınıfa geçen Pip, okul projesi için olabilecek en ilginç konuyu seçer. 5 yıl önce gerçekleşen Andie Bell cinayeti ve aslında katili de çoktan ölmüş, dava kapanmıştır. Ancak dava da uyuşmayan şeyler vardır ve Pip peşine düşmekten kendini alıkoyamaz.
Bu kitabı neden bu kadar beklettiğimi bilmiyorum ama bana o kadar iyi geldi ki. Holly abla da Freida abla vibe'ı verdi ancak sonunda bir şok yaşamadım değil. Tabi bu hikayede asıl üzüldüğüm Sal oldu, öyle ki ağlayasım bile geldi yani. Kitap inanılmaz akıcı ilerledi ve merak duygusu ön plandaydı. Uzun süre sonra bir kitapta cidden gerildiğimi hissettim. Ravi ve Pip'i çok sevdim ve serinin iki kitabı daha olması beni mutlu etti. Gizem/gerilim seviyorsanız kesinlikle okumalısınız. +15 bir kitap diyebilirim.
Spoi olabilecek yorumuma gelirsek Barney'e de çok üzüldüm. Masum insanlara/hayvanlara bir şey olması bu hayatın gerçekleriymiş gibi hissettirdi. Andie'nin bir yerlerden çıkmasını da beklemedim değil. Her an çıkacak gibiydi. Artı olarak Pip çok cesur ve akıllıydı, ben onun gibi olamazdım. Tehditlerden sonra davayı bırakmayı bile düşünmesine hak verdim. Cidden katil korkunçlaşmaya başlamıştı. Victor, Leanne ve Josh'u da çok sevdim. Özellikle Victor, Pip kendi kızı olmamasına rağmen her zaman yanındaydı. Cara ve Naomi'ye üzüldüm. Ah Ravi, cidden çok sevdim. Max ve Andie... Cidden iğrenç insanlar. Kasabada o kadar çok iğrenç insan varmış ki.
Kısacası kitabı sevdim. Kesinlikle öneririm!!! Bugünlük yorumum bu kadar, kendinize iyi bakın!
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Carter'ın dudakları şefkatli bir öpücükle benimkilerle buluştu ve karnımda bir ateş parladı. "Sonsuza kadar benimle kal. Lütfen. İhtiyacın olan her şey olacağım."
Sevdiğim adamın gözlerinin içine baktım ve kalbim şu an olduğu kişi, sevdiği insanları destekleme şekli ve kendi acılarının nasıl geride bıraktığı karşısında gururla kabarıyordu. "Senin kendin gibi olmanı istiyorum, Carter. Sen zaten ihtiyacım olan her şeye ve daha fazlasına sahipsin."
Işığı söndürdü, vücudunu benimkine doladı, bana bir söz verirken sıkıca sarılıyordu.
"Seni, hayatımızın geri kalanında her gün, hak ettiğin şekilde seveceğim. Söz veriyorum."
"Gözyaşlarının bir zayıflık olduğunu düşündüğünü biliyorum, Ollie. Ama onlar bana kalbinin ne kadar büyük olduğunu gösteriyor."
Tek yapmak istediğim ona teşekkür etmekti. Kendisini, gerçek Carter'ı tanımama izin verdiği için teşekkür etmek istiyordum. Bunu benimle yapmayı seçtiği için teşekkür etmek istiyordum. Beni sevdiği için, bana açıldığı için, ihtiyacım olan her şey ve daha fazlası olduğu için teşekkür etmek istiyordum.
"Seni paran için kullandığımı düşünmeni istemiyorum."
"Bunu nasıl düşünebilirim ki? Bu bir hediye."
"Daha önce kimse benim için böyle bir şey yapmamıştı."
Buna alışsa iyi olurdu çünkü onu çok şımartacaktım.
"Bu kadar üşümeni istemedim, balkabağım."
Lakabını duyunca eriyip gitti ve sonunda bana uğrunda öldüğüm o gülümsemeyi bahşetti. "Çok teşekkür ederim, Carter. Ben... sen... şu anda sana gerçekten sarılmak istiyorum." diye tamamladı.