Aurora
@misspurposeless
Kitap okuyorum, bir şeyler yazıyorum, oyun oynuyorum ve şarkı dinliyorum.
237 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
..."Hâlâ korkuyor musun?"
"Evet."
"En çok neyden korkuyorsun?"
Sessizce ve tereddüt etmeden, "Düşmekten," diye cevap verdi.
"Ben seni tutarım."
"Söz mü?"
Onu kendime doğru çekerek, istediğimi hiç bilmediğim bir gelecek gibi hissettiren bir öpücükle sarmaladım.
"Söz veriyorum."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Senden çok hoşlanıyorum, Ollie."
Omuzları düşerken gözlerinde şefkat belirmişti. "Ben de senden çok hoşlanıyorum, Carter. Bana karşı sabırlı olduğun ve biraz zaman tanıdığın için teşekkür ederim."
Gerçek şu ki, ona ihtiyacı olan her şeyi verebilirdim; tek yapması gereken istemekti.
On beş saniye.
"Carter," diye fısıldadı Olivia. Yüzünü ellerimin arasına aldığımda bileklerimi kavradı. "Ne... ne yapıyorsun sen?" Bakışları gözlerim arasında gidip geliyordu, dolgun yakut kırmızısı dudakları dilinin dışarı çıkmasına izin vermek için aralandı, dilini dudaklarında gezdirerek hazırlandı çünkü ne yapmak üzere olduğumu çok iyi biliyordu.
On.
"B-ben... Carter, ben..."
"Sakin ol, Ollie." Parmaklarımı yumuşak buklelerinin arasından geçirdim ve çenesini avucumun içine aldığım sırada kalbinin güm güm attığını duyduğuma yemin edebilirdim.
Beş.
Baş parmağım altdudağını sıyırdı. Göz kapakları titreşti. "İzin verir misin?"
Dört.
Üç.
İki.
Bir.
"Evet."
Kocaman gözleri benimkilerde geziniyor, bir şeyler arıyordu. "Benden hoşlanmıyorsun, Carter."
"Sanırım hoşlanıyorum, evet."
Bitkin ve sinirli bir sesle güldü. "Bunu söyleyemiyorsun bile."
Boğazımda düğümleden korkuya benzer gerginliği yuttum ve tekrar denedim. "Senden hoşlanıyorum, Olivia."
Yüz ifadesindeki bir şey beni sarstı. Şefkatli ama temkinli, kayıp ama bulunmak için yalvarıyor gibiydi. Cevap istiyordu ancak onları alacağından emin değildi. "Benden hoşlandığını nasıl anladın?"
"Garrett sana her dokunduğunda göğsümün sıkışması dışında mı?"
"Beni kıskandın mı?"
"Daha önce hiç kimseyi kıskanmamıştım, o yüzden emin değilim. Fakat sağ kanatta oynayan arkadaşımın kafasını koparmayı düşündüm. Yani evet, sanırım kıskandım."
Geniş antreye meraklı bakarken, "Carter Beckett kimseyle sarılıp uyumaz," diye cevap verdim. Dışarısı kadar içerisi de görkemliydi, her şey... doğru hissettiriyordu. Ev gibiydi ve samimi bir yerdi; kar fırtınası sırasında sıcak çikolatanız, klasik bir Disney filmi ve değer verdiğiniz insanlarla birlikte pijamalarınızla kanepeye kıvrılmış olmaktan memnun olacağınız tek yer gibiydi.
"Seninle sarılıp uyurdum."
"Elinden geleni ardına koymuyorsun, değil mi?"