Aurora
@misspurposeless
Kitap okuyorum, bir şeyler yazıyorum, oyun oynuyorum ve şarkı dinliyorum.
239 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"Artık arkadaşın olmak istemiyorum," dedim bakışlarını yakalamak için geri çekilerek.
Yüzü sertleşti, dudakları kederle ince bir çizgi hâlini aldı. Ancak bu kez yenilmezlik maskesi yüzünde kil gibi sertleşip kalmamıştı. Bütün duyguları yüzünden okunuyordu. Acı. Korku. Öfke. Rahatsızlık.
Benim güzel dostum. Ondan sır sakladığım arkadaşım. Annesi hakkında bir sır.
Bunun için cehenneme gideceksin, Luna.
"Anlıyorum." Suratını asmamaya çalışarak kaşlarını çattı. "Sorun değil."
Ama sorundu. Biz hiçbir zaman sorunsuz olmamıştık. Birlikte olduğumuzda alev alev yanıyorduk.
"Kız arkadaşın olmak istiyorum."
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
"Nasıl affetmem?" Kızma sırası ondaydı. "Hayatı bir kez yaşıyorsun, Luna. Mutluluk denilen bu şey insanın eline sık sık geçmiyor. İstediğiniz şeyler sana arzu ettiğin şekilde sunulmadı diye meden kendini onlardan mahrum bırakasın? Hayat bir kitap gibidir; koşullar ve kader tarafından birbirine bağlanan uzun sahneler zinciridir. Kitabının ne kadar kalın ya da ince olacağını bilemezsin, bu yüzden her sahneyi en iyi şekilde yaratmalı, her bölümden keyif almalısın."
Öne eğildi. Bir an için aşağıya atlayacağını sandım. Damalı Vans'ından bir çengelli iğne alıp işaret parmağının ucunu deldi. Tek kelime etmeden elimi tuttu ve benim parmağımı da deldi. Parmaklarımızı birleştirdi, kanlarımız birbirine karışırken ona baktım.
Dudakları bir gülümsemeyle kıvrılmıştı. Dişleri çarpıktı. Biraz sivri. Eğri büğrü.
Parmak eklemlerimin halini görmezden gelerek kanımızla elimin arkasına Ölene Dek yazdı.
Benim için geri getirdiği bisikleti düşündüm ve gülümsedim.
Beni kendine çekip sarıldı. Kollarına gömüldüm.
Onu öpmek istemedim.
Göğsümü yarıp içime sokmak istedim.
Onu dünyadan saklamayı, benim olmasını istedim.
İşte Madam Bouchard da gidiyor, şimdi de her sabah çıraklara mürekkep tüküren Dördüncü Seviye kara büyü kitabı kül yağmuru olarak düşüyordu. Bu kitapların her birinin ruhu vardı. Birçoğu yüzyıllar yaşında ve eşsizdi. Bazıları yaratıldıklarından beri... Hem de dakikalar sonra değil, bir ömür süren tutsaklığın ardından ilk defa şimdi özgürlüğü tatmıştı. Yine de hayatlarını feda ederken şarkı söylüyorlardı.
