Mitolojik Biri
@mitolojikbiri
25 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
"Her veda bir merhabayla başladığı gibi, her merhaba bir vedayla son bulur," dedi düz bir sesle. Başımı aşağı yukarı sallamakla yetindim. "Kendine iyi bak ay ışığım." Gözlerim dolduğunda beklemeden ona sarıldım ve gözyaşımı görmemesi için yüzümü boynuna gömdüm. Kolları brni sımsıkı sararken, dudaklarımı dişleyip gözyaşımı dindirmeye çalıştım.
Kamer benimle birlikte bu oyunun içinde var olan tek kişiydi, hatta oyunu kuran kişiydi. Gözyaşlarımın sahibi de kendisi miydi? Onun yüzünden mi akıyordu bu damlalar? Onun sebep olduğu cenazeler için mi kalkıyordu gözlerimden içi boş tabutlar?
Pusulaya bakmadan onu hızlıca alıp masanın altında duran çöp kutusuna attı ve hızla bana dönüp beni kapı ile kendi arasına aldı. Gözlerim irileştiğinde nefesim tenine değiyordu ama bu nefes bana bile az geliyordu. Bakışlarının altında ezilirken elini duvarın yan tarafına bastırmış, beni iyice çemberine almıştı.
"Mantus seni içimden bir hastalık gibi,söküp atamıyorum."
Gözyaşlarım özgürce yanaklarımdan akıp gittiler.
"Ne yapsam,içimde var ettiğim senden kurtulamıyorum."
"Oho..." diyor uzatarak. "Yiyemezsin Alaz, içemezsin Alaz, konuşamazsın Alaz, uyuyamazsın Alaz. Başka bir şey var mı? Nefes alabiliyor muyum?"
