Mitolojik Biri
@mitolojikbiri
25 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
Şimdi yorumuma başlayacağım ama dostlar ben çok kötüyüm... Tam Bihter Ziyagil edasıyla, 'anne ben nasıl dayanacağım' modundayım Üçüncü kitap çıkana kadar ben nasıl dayanacağım Yani o nasıl sondu... O son olaylar neydi?
Ben bu yorumu delirmeden nasıl anlatabilirim? Sümeyye böyle kitap yazmayı nereden öğrendi?
İlk kitabımızda Aymira kaderin ona oynadığı oyunla bir sokağa girmiş ve hayatından asla çıkmayacak o adamla karşılaşmıştı; Kamer Alptekin...
Aymira zor bir hayat yaşarken o hayattan onu Kamer kurtardı ve elinden sıkıca tuttu. İkinci kitap tam olarak böyle güzel bir noktadan başlıyor. Çiftimiz el ele önlerine çıkan zorluklara göğüs gererken aralarındaki sorunları da bir yere kadar aşıyorlar tabii Kamer bazen bir adım ileri iki adım geri gitse de... Alışıyorsunuz ona
Benim favorim Andaç şimdiden söyleyeyim Kamer'in repliklerine, Aymira'nın saçına dokunurken elinin titremesine tabii ki düştüm ama yine de Andaç forever Tabii son sayfalarına doğru Aytaç gönlümü çelmedi değil ama neyse... İkinci kitap da ilkine göre hepsiyle daha iyi tanışıp başlarından geçenleri öğreniyoruz tabii ki her şey bu kadarla sınırlı değil... Mahir'den sonra başımıza iki bela daha çıkıyor ve ortalık karışıyor. Veda Caddesi üst üste bombaların patladığı ciddi bir savaş muharebesi ben şimdilik bu savaştan kurtuldum ama serinin devamında neler olur bilemem
Ben bu savaşta yanıma savaş arkadaşları istiyorum, bence Sümeyye'nin yarattığı evrene bir adım atıp Veda Caddesi'yle tanışma vaktiniz geldi
Reklam
Çat Kapı benim en sevdiğim kitaplardan biri ilk okuduğumda da şimdi sıkılmadan okurken de tekrar aşık oldum
Alaz Dağhan pizza kutularından kale kurduğu evinde hayatını devam ettirirken bir gün kapısını çalan Yasemen ile hayatının tertemiz olacağını nereden bilebilirdi ki? Bayan Klorak hayatına çamaşır suyuyla aniden girerken neşesini de getirdi Alaz'ın tembellik kurulu hayatına bomba etkisi yarattı. Birbirlerine laf çarpmaları, didişmeleri birbirine alıştıkça ortaya çıkan güzel sohbetler, tatlı flörtleşmeler.... Yasemen gibi biri hayatımızda olsa büyük ihtimalle hem sever hem çıldırırız Çünkü ben de Alaz gibi tembelim
Şimdiden uyarıyorum Alaz'ın kalbinize kastı var. Okuyup ona düşmemek im-kan-sız! Yasemen ise size bol bol kahkaha attıracak
Sıcacık içinde çok tatlı espriler, sohbetleri bulunduran Çat Kapı gününüzü güzelleştirecek en güzel kitaplardan biri kesinlikle bir şans verip okumalısınız
Portakal ÇiçeğiEdebiyat
Bugün size benim için mazisi eskilere dayanan ilk okuduğum günden sonra asla unutmadığım, çok sevdiğim Portakal Çiçeği’nin yorumuyla geldim! Beyza’nın kalemiyle tanışmam birkaç sene önceye dayanır. Wattpad’te okuduğum ilk anlarda hikayesine hayran olmuştum. Öyle net hatırlıyorum ki yeni bölümleri atmasını merakla bekler paylaştığında da hızlıca okurdum. Giray’ı seneler geçse de unutamadım. Onu ve gözlerini… Hikayeyi bana unutturmayan en büyük şey onun gözleriydi nedense… Belki de Zühre de yarattığı etkiyi bende de yaratmıştı. Şimdi kitap sayfalarına karışmış bir şekilde kavuşmak benim için çok özel! ♥
Zühre bizim masum minik çiçeğimiz üniversite sınavını gerisinde bırakan ve o anlık dertlerinden kurtulduğunu sanan genç kızımız, tatlı karakterimiz… Çiçekçi dükkânı olan annesinin yanında çalışıp, ona yardımcı olurken annesinin, Zühre’yi Antalya’ya göndermesiyle maceramız başlıyor. Zühre dayısının yanına yerleşip eğlenceli kuzeniyle günlerini geçirmek için hazırlanırken aynı zamanda çocukluğundan beri saf, güzel sevgisiyle büyüttüğü, minik kalbine sığdırdığı kocaman aşkının sahibi Giray’ı da görmüş oluyor. Giray ilk okuyuşummuş gibi bazı bölümlerde kalbimi yaraladı. Zühre kadar üzüldüm, kızdım, gerçekten kızdım neler olacağını bilerek… Okuduğunuz bir kitabı ikinci kere okurken ilk kez okuyormuş gibi tepkiler verip, aynı hisleri hissediyorsunuz burada yazarı tebrik etmeniz gerekir. Seni gerçekten bütün güzel duygularımla tebrik ediyorum Beyza! Çünkü biliyorum ki bir zaman sonra ben tekrar Portakal Çiçeğini okusam yine aynı duyguları hissederim. ♥
Karakterlerimizin yaşları genç ve yaşlarından çok büyük insanlarmış gibi davranmıyorlar. Ben bunu çok sevdim delice saçmalayabiliyor, eğlenebiliyorlar. Zühre de ondan saklanan gerçekleri bilmeden ama yavaş yavaş fark ederek