“Yirmi dört saatliğine mi?”Jo, gülümsedi.
“Evet, o kadar yeter.” Evet, yetecekti. Jo’nun boşanmamış, mutlu ailesini görmeye yeterdi. Nick’le bir şeyleri düzeltmek içinde yeterdi.
“Anlaştık.”
“Dördüncü aşama: Hipotezini bir deneyle kanıtla.
Bu aşama Josie’nin midesini alt üst etti. Başını kaldırıp aynaya baktı. Aynanın paralel evrene açılan bir kapı olup olmadığını anlamanın tek bir yolu vardı. Aynanın karşısına dikilmeliydi. Tam 3.59’da.”
“Onun yatağında. Kız diğer yöne dönerken, yakından bakmak için aynaya doğru gider. Şimdi kızın yüzünü görebiliyordur. Bu sıradan bir kız değildir. Kendisidir. Birebir aynısı. Ama mümkün değildir.”