Bir insanın bilgeliğe giden yolda olduğuna dair ilk göstergeler diğer insanları kötülememesi, hiç kimseyi methetmemesi, şikayetçi olmaması, önemli bir insanmış gibi kendisinden söz etmemesi ya da bir şey biliyormuş gibi davranmamasıdır.
Öncelikle neyi yapmaya mecbur olduğunu, özgürlüğün nerede olduğunu bil ve kendi iradeni doğayla uyumlu tutmaya bak. Eğer sen kendinin farkındaysan başka insanların seni küçümsemeleri ve incitmeleri olanaksızdır. Ne zaman incindiğini zannedersen o zaman incinirsin.
Yapacağın her şeyde ya da girişeceğin her işte bunun sonucunda ne olacağını düşün, ondan sonra hareket et. Eğer böyle yapmazsan her hareketinde önce keyif alsan da arkasından ne geleceğini bilemediğin için işin sonunda üzüntü duyarsın.
Başına gelen her kötü olayda önce içine çekil, ardından da bundan yararlanmak için hangi fırsatlara sahip olduğunu düşün. Eğer güzel birisini görürsen bunun isteklerine karşı koyma gücü olduğunu anlayacaksın. Bir güçlükle karşılaştığın zaman cesareti bulacaksın. Birisi küfür ya da hakaret ederse o zaman da sabrı bulacaksın. Eğer bunları alışık haline getirirsen bu görüntüyle seni bunaltamayacaklardır.
Yaşadığı felaketten ötürü bir başkasını suçlamak ancak cahillerin yapacağı türden bir davranıştır. Sadece kendisini suçlayan insan artık bilgeliğe ulaşmaya başlayan insandır, ne kendisini ne de bir başkasını suçlayan ise bilge bir insandır.