İyi yalnızca Tanrı emrettiği için mi iyidir, yoksa iyi olduğu için mi Tanrı emreder? Eğer ilki geçerliyse emre uymak ne derece ahlakidir; eğer ikincisi geçerliyse Tanrı neden işin içerisine giriyor?
Sahip olmadığımız şeylere bakarken, "Benim olsaydı nasıl olurdu?" diye düşünme eğilimindeyizdir ve işte böylece yokluğu hissederiz. Oysa bunun yerine sahip olduğumuz şeyler için sık sık şunu düşünmemiz gerekirdi: "Bunu kaybetsem ne olurdu?"