Berkay
@mlaket
Maun SuresiDin
Dini yalan sayan kimdir? sorusunu Kur'an, bahsimiz olan surenin ilk ayetinde soruyor ve şu cevabı veriyor:
"Namazlarından/dualarından gaflet içindedir onlar! Riyaya sapandır onlar/gösteriş yaparlar. Ve onlar, kamu hakkına/yardıma/zekâta/iyiliğe engel olurlar."
Demek oluyor ki, dini yalan saymanın biri sosyo-ekonomik, biri de bireysel-psikolojik olmak üzere iki göstergesi vardır.
1. Kamu mal ve haklarının ulaşması gereken yere ulaşmasına engel olmak.
Bu beyan gösterir ki, bir adı da 'ğulûl' olan bu suçu işlemek için ille de faal hırsız veya gaspçı olmak gerekmez. Bu suç, hakların ait oldukları yere ulaşmasını engelleyici pasif tavırlarla da işlenebilir.
Tekasür SuresiDin
Sure bize, insan konusunda sayının değil, niteliğin önemli olduğunu göstermektedir. Hedef; daha çok insan değil, daha nitelikli insan olmalıdır. Bu gerçek bizi, nüfusun sayısından çok niteliğine yönelmeye çağırır. Ve bunun içindir ki İslam, doğum kontrolüne (kürtaj olmamak koşuluyla) cevaz vermektedir. Rahime düşmemiş bir ceninin rahime düşmesine, başka bir deyişle, hamileliğe engel olmak hangi gerekçe ve hangi yöntemle yapılırsa yapılsın, serbesttir.
İbadetler içinde ön sırada yer alan salât (namaz/dua) bile oku emrinden sonra farz kılınmıştır. Bunun içindir ki, Kur'an, salât ile Kur'an okumayı karşılaştırmış ve Kur'an okumanın daha büyük ve daha erdirici olduğu beyan etmiştir. (Ankebût, 45) Kur'an'ın temel ibadeti okumaktır. İyi dindar ve iyi insan olmanın temel şartı budur.
Ne yazık ki, Hz. Peygamber'in bu dünyaya gözlerini yumduğu andan itibaren, Kur'an'ın bu temel anlayışına ters bir gidiş başlamış ve Kur'an dini, önce Arap-Emevî müdahalesi ile yozlaştırılmış, sonraki devirlerde ise bu yozlaşma yüzlerce mezhep ve tarikat tarafından derinleştirilerek ortaya, Kur'an'a nispeti yüzde ellilerinin altına düşen bir karmaşık kurum çıkarılmıştır. Bu karmaşık kurumun oluşturulması esnasında İslam Peygamberi'ne binlerce yalan söz isnat edilmiş ve bunlar sünnet ve hadis adı altında insanlığın önüne konmuştur. Bu uydurmalara karşı çıkanları 'sünnet'e karşı çıkmakla itham edenler olabilmektedir. Biz de bunların Kur'an'a karşı çıkmak veya Kur'an'ın kontrolünden kaçmakla itham ediyoruz. Sonunda, onların savunucusu uydurma rivayetler, bizim savunucumuz ise Kur'an olacaktır.
Peygamber'e mal edilen bir söz veya fiil, Kur'an'daki buyruklarla çelişir, yahut Kur'an'da olmayan bir hükmü koyma durumunda olursa o söz veya fiilin Hz. Peygamber'e nispeti kabul edilemez. Bunun aksini söylemek, Allah dışında din sahibi ve koyucusu icat etmek olur ki, bunun adı da şirktir.