Philippe Aries’in yerinde benzetmesiyle ”elem doktorları“ olmuştur terapistler; elemi, hüznü ve melâli hayatımızdan kovmak isterler. Oysa tanımalı, kabul etmeli ve tahammül göstere bilmeliyiz. Ancak böyle yaparsak onlar bizim olgunlaşma sürecimize katkıda bulunmuş olurlar.
Ve kısa saçlı genç bayan belki bir yardımı olur ümidiyle gelir, ilk kez o gün karşılaştığı bir psikiyatristin karşısına oturur. “Keşke inanabileceğim bir Tanrım olsaydı!” der ve ben ona tanrıya inanmanın ne büyük bir rahmet olduğunu anlatmak isterim. Ama bunu yapamam. Neticede, bir Psikiyatristin söyleyebileceği sözler de sınırlıdır.
Ülkenin buhranı toplumun buhranı olur, toplumun buhranı ailenin. Ve aile, gelenek olduğu üzere, içinden en zayıf olanı psikiyatri kliniklerine kurban verir.