İnsanların çoğu çocukken kendisine yapıldığına inandığı tüm haksızlıkları unutturacak kadar büyük bir aşk bekler hayattan. Hayatla kurdukları ‘’borç alacak” ilişkisini aşk sanırlar.
Tüketilene kadar kullanılmış aşkları daha çok hatıralar ağrıtırken, yarım yamalak kalmış aşklar yaşlandıkça başka tür bir sızıyla yeniden yüze vurur. Olmamışlık başka türlü dokunur insanın içine.
Yarım kalmışlık zamanın yetim boyutudur belki…