Parmak uçlarına basa basa çekilip gidiyordu gece. Sanki yorgunluk çıkarmıştı, kanaatkardı, bu kadarı yeterdi ona. Uzak, hafif sesler duyuluyordu. Bir göçmen kuş, rüya görüyordu belki, belki bitkiler büyüyordu.
KÖR BAYKUŞ
Hakikat insanın kamburudur, diyorsan kamburun yalnızlığını bilecek, kamburunu sevmeyi öğreneceksin. Ya da hakikat olsa da olmasa da kalabalığın dediğinden dışarı çıkmayacak, siz ne derseniz odur, diyeceksin.