Münevver Ören
@mnwrrn
Bazen yorgun gözlerin eşyayı çift görmesi gibi, ruhunda da her şeyin ikileşmeye başladığını hissediyordu. Kimi zaman, neden korktuğunu, ne istediğini bilmiyordu. Geçmişte olanlardan mı korkuyordu, onları mı istiyordu, yoksa olacakları mı? Asıl istediği neydi, bilmiyordu.
Bu gözler dünyada bir taneydi. Hayatın anlamını ve yaşama zevkini ona tattırmaya yetkili, dünyada ancak bir yaratık vardı.
Günü de gücü de veren Tanrı idi. Günler ve güçler ise emeğe adanmıştı, mükâfatı da emeğin içindeydim
"Kiti bana gönderdiği mektupta, hiçbir şeyi yalnızlık ve sükûnet kadar istemediğini yazıyor."