Kendini aşmanın, sadece gerçekleştirecek bir anlam arayışı değil, sevilecek bir başka insan arayışı anlamına da geldiği unutulmamalıdır.
Reklam
Çocukluğun, yaşamın seyrini belirleme derecesi, kalıtımdan
çok daha azdır. Aldığım-bir mektupta benim hastam olmayan
birisi şöyle diyordu: "Gerçekten kompleksli olmaktan çok,
komplekslerim olması gerektiği düşüncesinden çektim. Aslında
deneyimlerimi hiç bir şeyle değişmem ve bu deneyimlerden çok
şey kazandığıma inanırım."
insan, nihai anlamda karşısına çıkan koşullara tabi değildir; bu koşullar onun kararına tabidir.
Kendini değiştirmek birçok durumda kendi üstüne yükselmek, kendi ötesine gelişmek anlamına gelir. Leo Tolstoy'un Ivan llyiç'in Ölümü * adlı romanındaki kadar çarpıcı bir açıklamayı başka hiç bir yerde bulamazsınız. Aynca Elisabeth Kübler-Ross'un, bu bağlamda son derece anlamlı olan Death, the Final Stage of Growth ("Ölüm: Gelişimin Son Evresi") başlıklı romanına dikkatlerinizi çekebilir miyim?
Anlam istemi, insanın insanlığının gerçek bir dışavurumu
olmasının yanısıra, Theodore A. Kotchen'in de bulgularla ortaya
koyduğu gibi, ruh sağlığının da güvenilir bir ölçütüdür.
Reklam