Mohammed Amiraslanov
@mohammedamiraslanov
Maybe, I'm alone, maybe I have to be alone. Maybe I just need you or need to be alone.
I'll wait for you until my last day on world. You won't come that I know.
International relations
Azerbaijan University of Language
Barda
Barda, 1 Ocak 2001
11 okur puanı
Ocak 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İşaret bırakın hesabınızı yorumlayayım.
( Tamamen objektif olacaktır)
Mohammed Amiraslanov isimli okura yanıt verildi
Mohammed Amiraslanov
Yas Gülü
Yorumlama:❌
Puanlama:✅Reklam
Yeşilçam bir çınarına daha veda etti.
Mekanın cennet olsun usta oyuncu Kayhan Yıldızoğlu.
Mohammed Amiraslanov
Küçükken ben Honos'u Tanrı sanardım. Ki zaten dizide karakterin konumu da buna benzerdi. Şahsen bana büyük bir adalet görgüsü kazandırmıştır bu karakter. İyinin ve kötünün beraber, adil bir şekilde yaşadığı bir Ütopya vardı. Dünya gibiydi ama iş adalete gelince dünyadan farklı oluyordu nedense. İyiler kötülerle karşılıklı mücadele ediyordu, kötüler ellerinden geleni ardına koymazdılar. Ve bu savaşlar Ütopya'daki gelişmeleri yapılandırıyordu. Bana bu da hayatı anımsatıyor lakin bu savaşlarda dikkat edilen büyük bir erdem vardı: Mertlik. İyi ve kötü her zaman savaştı ve bundan sonra da savaşacak. Bu savaşları kader mi ve ya bir yaratılış ilkesi mi ya da ne bileyim işte ne sayarsak sayalım. Bir tek mertlik bozulmasın, çocuklar ölmesin, açlık çekilmesin, işgence edilmesin. Bu kuralları bozmak iyi ve kötü kavgası dışındadır. Bunlar insanın vicdanıyla algılanan engellerdir. Bu engelleri aşmak seni iyi ve kötünün dışında vicdansız ve namert yapar. Yoksa diğer taraftan mücadele her zaman olmuştur...
Allah rahmet eylesin. İnsanlığını bilmem ama çok iyi bir aktördü kendisi.🥀
Gerçekten onun gibi dünyada tek başına kalmış insanlar çok yaşamazlar.
Mohammed Amiraslanov isimli okura yanıt verildi
Mohammed Amiraslanov
Semih ASLAN Sanki mutsuzluk beyaz bir tuval de, bizler bu mutsuzluğu süslemeye, az çok üzerinde mutluluğun resmini çizmeye çalışarak hayatımızı sürdürüyoruz. Üzerinde mutluluğun resmini çizmeye çalıştığımız tuvalin kendisi mutsuzluktur. Ve ne yazık ki, bizler resmimizi bu mutsuzluğun üzerine çiziyoruz. Yani mutsuzluğu kapatarak mutlu olmaya çalışıyoruz. Ki bu da her mutluluğumuza her zaman temel bir mutsuzluğun buluşmasına sebebiyet verir.
Bunun hemen hemen böyle olduğunu çoğu insan bilmez. İyi bir ressam olan Edgar Degas'ın çok sevdiyim bir sözü vardır: “Bilinmediği zaman resim pek güç bir şey değildir. Ama bilinince… o zaman bambaşka bir şeydir !”
Bunu biraz da Dostoyevski'nin "Farkındalık eşittir daha çok mutsuzluk" kavramına benzetirim. Bunlardan haberdar olmak çok daha zordur gerçekten.