monani
@monani
Ivare enim euge
lisans
Yoltaşı Hanı
70 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Kitabın kapağına ve dışardan verdiği hisse bakınca sanki herhangi romantik çerezlik bi şey okuyacağını düşünüyor insan ama çok yanıltıcı.
Yazarın dili gerçekten kendine özgü ve etkileyiciydi bence. Eleanor'un evinin anlatıldığı kısımlarda gerilmekten rahatsızlık hissinden midem bulandı. Yer yer anlamlandıramadığım yarım kaldığını hissettiğim noktalar da oldu. Özellikle kitabın sonu????? Bittiği gibi yerimden fırladım tamam ucu açık bırakılmış ama çok havada kaldık.
İkincisi çıkmış olsaydı sorularımızın cevaplarını alır mıydık sanmam. Hem de büyüsünü kaybederdi bence. O yüzden hayal gücümüze emanet bitirdik gidiyoruz bakalım. Yine de tavsiye eder miyim evet ederim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kitap romantik komedi miydi diye düşünüyorum açıkçası emin olamıyorum. Ana fikir çok güzel, konu gerçekten güzel ama anlatımda bir problem var gibiydi. Çeviri gerçekten çokk kötüydü. Diğer kitaplarını orijinal dilinden okuyacağım.
Yazılan şeyler gayet samimi ve günlük hayattan geldi bana. İki karakterin hayata bakış açılarının farklılığı vs güzeldi ama daha güzel işlenebilirdi. Gus'ın da ağzından okusak daha iyi olabilirdi. Okunur mu okunur bence ama romantik komedi açısından okunacak çok daha iyi kitaplar var.
Zalim Prens'in ardından direkt okumasaydım daha iyi olurdu diye düşündüğüm bir kitaptı. Çünkü insan oradaki olay örgüsüne alışınca buradaki her şey herhangi bir olay gibi geliyor. Oak normalde de ilgimi çeken bir karakter olmuştu, bu kitaptaki o acımasız Madoc'a benzeyen tarafı da çok hoşuma gitti ama bu kadar. Okurken biraz sıkıldım.
Bilmiyorum ikincisini okur muyum ama Zalim Prens'ten ayrı düşünürsek okunabilitesi olan bir kitap.
Tek kelimeyle harikaydı. O kadar akıcı, kendini soluksuz okutan ve insanı duygudan duyguya sürükleyen bir kitaptı ki.. Jacks elmalı kekim de mutlu sonu çok hak ediyordu. Onu Caraval'da okurken arka planını, yaşadıklarını ve çektiği acıları bilmediğimiz, karakter gelişimini göremediğimiz için çok farklı birini okumuştuk ama bu seride bambaşkaydı. Okuduğuma çok memnun kaldığım bir seriydi. Yazarın kalemine sağlık
Caraval'ı okurken Jacks'ten nefret etmesem bile hep Legend'ın tarafını tutup bir an önce Tella'yla mutlu sonlarına doğru koşmaya çalışmıştım ama onu bitirdikten ve bu kitabı da okuduktan sonra keşke Jacks'i daha iyi anlayabilseydik diye düşündüm ve hop taraf değiştirdim. Evangeline ile ne yaşanırsa yaşansın açıkçası aklım hep Tella'yla ikisinde kalmaya devam edecek.
Ayrıca Jacks'in iki öpücükle, dertleşme veya iyi niyetle vs aklındaki şeye ulaşma kararlılığının kırılmamasını seviyorum, çünkü o öyle biri değil. Yaptıysa yapmış yapmadıysa yapmamıştır. Sonuna kadar neyse odur ve bunu yazar çok iyi işlemiş. Tekrar aşık olabilir mi olsa buna aşk denebilir mi bilmiyorum ama umarım kendi olarak kalmaya devam eder böylece aklımda her zaman kendine özgü karakterlerden biri olarak yer edinecek.
