gelecek için, geçmiş için, belki de düşsel bir dönem için. ve yazgısı ölüm değil, yok olma, tümden silinmeydi. günlüğü sonunda küle, kendisi buhara dönüşecekti. yazdıklarını yalnızca düşünce polisi okuyacak ve sonra yeryüzünden silecekti.
aralarında bir iki saniye kadar süren bir bakış alışverişi olmuştu, hepsi bu kadardı. ama bu bile, insanın yaşamak zorunda bırakıldığı kilitlenmiş yalnızlığın içinde, hatırı sayılır bir olaydı.