yarın, bugünü yaşanılabilir hale getiriyordu. kendimizi bir binanın tepesinden hep beraber boşluğa bırakmayışımızın tek nedeni yarındı!
Sayfa 443
Reklam
ama yavaş da olsa farkına varmak aslında hiçbir şeyin değişmediğinin, canımı yakıyordu. sanki bir terzinin tüm iğnelerini yutmuşum gibi
Sayfa 443
hayat, ölene kadar hissedilen zevklerden, çekilen acılar çıkartıldığı zaman geriye kalandır.
Sayfa 421
kinyas bazen, " bütün yaşadıklarımızı hayal edebilseydik, gerçekten yapmamıza gerek kalmazdı" derdi.
Sayfa 404
insan her acıya kolayca alışabildiği ve bir süre sonra varlığını bile unuttuğu için, yokluğunda da farkına varamıyor.
Sayfa 402