Bir zamanlar bir tükenmez bayırda
Gitgide ölüyordu o küçük canlı çekirdek
Gitgide eriyordu tuz
Rüzgarlar nemli havada saldırgan
Ellerle bulunuyordu yüreklerle aranan
Ben o bayırdan döndüm geldim
Bu dünyada yediğimiz ekmekler içtiğimiz sular
Dizlerimizdeki bu güç derimizdeki bu tad
Karşı koymak içindir kaçmak için değil
Alçacık durgun düzlüğümden el sallıyorum
Beni kınadığınız tepelere
İyi baksanız bir gül olacak avuntum gözlerinizde
-Turgut Uyar
Halbuki korkulacak hiçbir şey yoktu ortalıkta
Her şey naylondandı o kadar
Ve ölünce beş on bin birden ölüyorduk güneşe karşı.
Ama geyikli geceyi bulmadan önce
Hepimiz çocuklar gibi korkuyorduk.
-Turgut Uyar
Bir korkusuzluk aldı yürüdü çevremizde
Sen çıkardın utancını duvara astın
Ben masanın üstüne koydum kuralları
Her şey işte böyle oldu önce
-Cemal Süreya