Mercédès
@montecristo2
Çiçekler açıyor..
1+1=11
3 Mart
709 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Sabitlenmiş gönderi
Yoldur, yürünür. Mesafedir, aşılır. Sorundur, çözülür. Yaradır, sarılır. İnsan bir şekilde çaba gösterdiği her şeyi çözebilir. İki tane istisna dışında; ölmek ve sevilmemek. İnsan istediği kadar çabalasın sadece bu iki meseleyi çözemez.
Kahve teklifi her zaman caziptir.
İçelim mi?İçelim…
Yani Rüzgâr Her Şeyi Alıp Götürmeyecek
Puan vermedi
Bir gün bir kadının kapısı çalınır.
Kapıdaki adam, geçmişten tanıdık bir yüzdür.
Sesi biraz yorgun, biraz çekingen:
“Geceleri uyuyamıyorum. Uyku ilaçları fayda etmiyor. Hayatımda başka kimse de yok. Eğer senin için de uygunsa, bazı geceler birlikte uyuyabilir miyiz? Yalnızca sohbet edip, uykunun daha kolay gelmesini istiyorum.”
Hikâye tam da burada başlar. Hayatlarının ikinci yarısında yolları kesişen iki insan, yalnızlığı bir anlığına olsun unutma isteğinin ne kadar insani ve doğal olduğunu hatırlatır. Baştan sona samimi, sade ve huzur veren bir anlatı. Dilinin yalınlığı, duygusunu azaltmıyor; aksine, insanın kalbine daha sessiz ama daha derin dokunuyor.
Dilerim ömrünüzün bir iki gününde bu kitaba rastlarsınız.
Yakında ölecekmişim gibi hissediyorum.
Olur da vedalaşamazsam..
Önemi yok..
Yarım kalsın.