moonflood

moonflood
@moonflood
Gon'a göre, yaşam dedikleri, çocuğunun elini tutan bir annenin aniden kaybolması gibi bir şeydi. Çocuk, her ne kadar o eli tutmaya çalışsa da sonuçta terk edilecek olan gene kendisiydi.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Burada hiçbirimiz gerçek değildik.
Gelgelelim kitaplar sessizdi. Sayfaları açılmadan önce ölüyken; açılmaya başlandığı andan itibaren canlanarak içlerindeki hikayeleri boşaltırlardı.
Kitaplar, beni gidemeyeceğim yerlere bir çırpıda alıp götürdü............ Bu, televizyondan ya da sinemadan büsbütün farklıydı.
....,biraz taş kalpli olduğuna dair laflar işitecek olsan da normal bir insan kategorisinde yer alacaksın."