Gökyüzünü öpmek isterdim Ömür hanım,
gözlerimle değil dudaklarımla.
Yoruldum bulutları kirpiklerimde taşı- maktan.
Delilik mi dedin? Kim bilir...
Belki de yerde sürünmenin bir tepkisidir bu ya da ne bileyim bilinçsiz bir aykırı olmak duygusu.
Gökyüzü de olmak isteyebilirdim değil mi?
Kim ne diyebilir ki?
Kimseler görmedi Ömür hanım!
Bu dünyadan ben geçtim.
İçimde umudun kırk kilitli sandıkları, Elimde bir avuç düş ölüsü yüreğim -içinde senin ve benim ağırlığım-
Benim olmayan bir garip gülümsemeyle yüzümde,
incelik adına, ben geçtim...