Beyz
@morbirdus
Sophie, “Sence İsa Mesih’in kız arkadaşı mı vardı?”
“Hayır hayatım, ben kilisenin bize hangi fikrileri benimseyip benimsemeyeceğimizi dayatmamalı dedim.”
“Mesih’in kız arkadaşı var mıydı?”
Büyükbabası bir süre sessiz kalmıştı. “Olsaydı çok mu kötü olurdu?”
Sophie düşündükten sonra omuzlarını silkmişti. “Bence sakıncası yok.”
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Dan Brown, her kitabı birbiriden özel olan bir yazar. Da Vinci Şifresi okurken insan hiçbir sayfadan bile ki sıkılmaz, sürekli heyecan sürekli bir merak... Tarikat ve İsa hakkında kafadan oluşan bir sürü soru oluyor. Ve en sevdiğim nokta müzeler tarihi yerler... Her birini görmek, adım adım izlemek, duvarlardaki her bir ize dokunmak istiyor insan. Dan Brown’un şu an okumadığım bir kitabı kaldı ve hiçbiri boş bir zaman değildi. Ve daha küçükken filmini izlemek gibi bir hatada bulundum ama birçok nokta farklı. Oldukça akıcı ve keyifli bir kitaptı. Teşekkürlerini Robert Langdon ve Sophie Neveu...
“Yani tarih daima kazananlar tarafından yazılır. İki kültür çarpıştığında, kaybeden silinir ve tarih kitaplarını kazanan taraf yazar... Kendi davalarında yücelten ve kaybeden düşmanı küçük düşüren bir tarih. Napolyon bir zamanlar, ‘Tarih üzerinde anlaşmaya varılan bir masaldan başka nedir ki?’ demişti.” Gülümsedi. “Tarih, yapısı itibariyle daima tek taraflı bir tutanaktır.”
Da Vinci insan anatomisi üzerinde çalışmak için cesetleri mezardan çıkarır, ters el yazısıyla gizemli günceler tutar, kurşunu altına dönüştürecek simya gücüne sahip olduğuna ve ölümü erteleyecek bir iksir yaratarak Tanrı’yı kandırabileceğini inanırdı. Daha önce hiç düşünülmemiş korkunç savaş ve işkence silahlar icat ederdi.