Aşk, ölümden büyüktür.
Aşk, giderse geriye ölüm kalır.
Aşk, ruhlarımızın beden denen çamur ile Allah’tan ayrı düştüğümüzde döktüğümüz hüzün gözyaşlarıdır.
Ölüm bedenlerimizin yeryüzü yarıklarına bir hüzün yanığı gibi düşme halimizdir.
Ölümün bile öleceği o günde yürek kendisine mana veren cümleden hesaba çekileceğini bilir. Biliriz ki sonsuzluktan gelenden başkası sonsuzluğa gidemeyecek!
Hazin bir hikayenin sonu bile bir elvedaya sığmıyor. Ve bazen tek bir elveda bir ömür boyu sürüyor.
“Bazen dayanmaktır sevmek; hayat nereden vurursa vursun ayakta durabilmektir. Bazen yaşamaktır sevmek; soluksuz ciğer gibi sevgisiz kalbin duracağını bilmek.”
Özdemir Asaf