Bulduğum her fırsatta soluğu bu kitapta aldım. Çok etkileyiciydi gerçekten. Son sayfalarında ağlamaktan okuyamadığım kısımlar oldu. Kenan beye kızmak ne kadar kolay olsa da bir yerde hep onu anladığımı farkettim. Anneannemin dediği gibi “Kötü diye vasıflandırdığımız insanı da anlarız hikayesini dinleyince.” Belki de insanlara değil günahlarına olmalı kızgınlığımız.