H
@morgendorffer
126 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Endişe, kalıcı mutluluğa uzanan yolda son engelinizdir.
Şarkı hayatlarımızdaki sorunların ve dünyamızdaki sıkıntıların kaçınılmazlığından söz ediyor. Aynı zamanda karanlık dönemlerde ayakta kalmamızı sağlayan umuda da değiniyor. Acıdan sonra kahkahalar olacak; yağmurdan sonra güneş ışığı olacak. Her zaman bu şekilde oldu; dolayısıyla, neden bu kadar çok zamanımızı ve enerjimizi endişelenerek tüketelim ki?
Sayfa 276 - Dire Straits - Why Worry
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
...Her fırsatın aynı zamanda erdemlerimi geliştirmek için de bir fırsat olduğunu kendime hatırlatacağım. Aynı zamanda, başkalarının dinmek bilmez ihtiyaçlarında kaybolmamaya ve kendi haklı ihtiyaçlarıma da zaman ayırmaya dikkat edeceğim.
Sayfa 274
Aynanın karşısında durduğunuzda gözlerinizin içine bakabilmeniz ve kendinizi gerçekten sevmeniz gerekir. Aynada kendinize bakabilmeniz gerektiğini söylemediğime dikkat edin. Genellikle fiziksel görünüşünüzde hoşlanmadığınız veya değiştirmek istediğiniz bir şeyler olur ama gözlerinizin içine bakabilmeniz ve kendinizi olduğunuz gibi sevmeniz gerekir.
Sayfa 271
Biriyle karşılaştığımız her seferinde, ona bir hediye vermeliyiz. Hediyelerimizin büyük maliyetleri olması gerekmez. Aslında en iyi hediyeler hiç satın alınmamış olanlardır. Belki nazik bir teşvik sözü veya basit bir iyi dilek olabilir.
Sayfa 270
Yaşlılardan bazılarıyla arkadaş oldum ve bana hikâyelerini anlatmaya başladılar. Bu, paranın satın alamayacağı bir eğitimdi ve hikâyeleri beni etkilemeye başlamıştı. Kariyerler ve savaşlar, kurulan ve kaybedilen aileler, hastalık ve sağlık, sevgi ve kayıp, zenginlik ve yoksulluk, macera ve monotonluk; bu erkek ve kadınlar her şeyi yaşamışlardı ve hepsini benimle paylaşmaya hazırlardı.
Bu insanların hayatım üzerinde muazzam etkileri oldu. Bu ziyaretlerden gerçekten zevk aldığımı söyleyemem. Kendimi gitmeye zorluyordum ama beni minik benmerkezci dünyamdan çıkararak başkalarının dünyasına soktuklarını biliyordum. O yerlere gitmek konusunda duyduğum korku ve gerginliği asla aşamadım ama kendimi bunu yapmaya zorladım ve bu deneyim, ilerleyen yıllarda dünyanın farklı yerlerine yolculuklar yaparken gereken cesareti bulmamı sağladı. Zevk almamama rağmen, o bakımevlerine gittiğimde kendimi daima iyi hissettim.
Eve dönerken içim başka bir yerden gelemeyecek türde bir mutlulukla dolu oluyordu. Bugün o bakımevi ziyaretlerinin o dönemde farkında olmadığım bir çok şekilde beni eğittiğini ve biçimlendirdiğini anlıyorum.
Sayfa 259