Rumeysa Dönmez
@morperest
Niye mi kitap okuyorum? Kendi bildiğimi okumamak için.
Şu anda okuduğu kitap
Ne kadar masum ve zararsız olursa olsun, herhangi bir ölümlüyle sırf yüz yüze gelmekten dolayı bazı müstesna ölümlülerin içlerinde uyanan derin ve ani nefretten daha anlaşılmaz, daha esrarlı bir şey var mıdır? Belki de böyle bir nefret duygusunu onlarda yaratan, karşılaştıkları insanlardaki masumluğun kendisidir.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Sağduyu sahibi bir kişi, kendi ailesi içindeki herhangi bir kusur ya da ayıbı ortalığa ilan etmekten nasıl kaçınırsa, benzer koşullar içindeki bir ulus da haklı olarak aynı şekilde tedbirli davranacaktır.
Bazı ilkel ve saflığı bozulmamış erdemlerin uygarlık üniforması içindeki bir kişiyi özel bir biçimde nitelediği durumlarda, eğer yakından incelenecek olursa bu erdemlerin gelenek ya da göreneklerden türememiş oldukları, daha çok bunlara ters düştükleri gözlemlenebilir. Böyle durumlarda bu erdemler, sanki Kabil'in kentinden ve kentleşmiş insanından daha önceki bir çağdan akıl almaz yollardan geçerek bize ulaşmış gibidirler. Böyle erdemler, yozlaşmamış damakta yaban yemişlerininkine benzer hilesiz bir tat bırakır. Oysa tamamiyle uygarlaşmış bir kişi, uygarlaşmanın vasat örneklerinden olsa bile, aynı damakta su katılmış şarap gibi şüpheli bir tat bırakacaktır.
Büyülendim resmen. Tam bir şaheserdi. Acılarını çok derinlerde hissettim. Birbirlerine olan sevgi bu dünyaya ait olamaz. Dünyayı birbirlerine hediye eden bir çift. İşin sonunda herkesin haklı ama bir o kadar da haksız olduğu bir oyun. Shakespeare bir kez daha ne kadar derin ve zeki bir yazar olduğunu göstermiş.
Shakespeare bu tragedyasında, tarihteki iki ünlünün, sonu büyük bir trajediyle biten aşklarını anlatıyor. Sezar'ın ölümünden sonra Roma'nın üçlü yöneticilerinden biri olan Antonius, ilerlemiş yaşına rağmen ünlü kraliçe Kleopatra'nın çekiciliğine kendini kaptırıp tutkularının esiri ve Kleopatra'nın oyuncağı olmuştur. Antonius'un gözü aşk ateşiyle o kadar tutuşmuştur ki, yöneticisi olduğu Roma'yı bile feda etmekten kaçınmaz: "Bırak, Roma batsın Tiber'in sularına; imparatorluğu ayakta tutan bütün sütunlar da çatırdayıp yıkılsın! Ben buraya aidim artık....Hayatıma anlam katan tek şey ne, biliyor musun? (Kleopatra'ya sarılır) İşte bu!..."
