Ama günahlar katılaşınca içimizde, lanet olsun,
Tanrıların haklı öfkesi kör ediyor gözümüzü;
Kendi çamurumuza batırıyor aydın görüşlerimizi;
Suçlarımıza taptırıyor bizi ve gülüyor yukarıdan,
Biz çalımla yürürken belamıza doğru.
Bakıyorum da şu insanların aklı
Ayrılmıyor başlarına gelenlerden.
Dışlarında olup bitenler iç değerlerini de
Çekiyor ardından; aynı yola sürükleniyor hepsi.