Karanlık, zifiri karanlık her yer. Bir ışık, bir umut yok. Her şey yorgun, herkes bitmiş gibi. Kabus sandığım gerçekleri yaşıyorum... Aynısı Liyâ, aynı mezarlık içimde. Milyon tane duygunun gömülü olduğu ama beni de öldürdükleri. Koca bir mezarlık var içimde, koca bir hissizlik. Şimdi dilediğim gibi yaşamak istiyorum. İçimde hiçbir şey olmadan, hiçbir his, hiçbir duygu olmadan. Liyâ, kabuslara uyandığım her gün biraz daha ölüyorum. Zamanım tükenmiş ama ben çabalıyor gibiyim sevgilim. Ölümsüzlük bu mu sence? Yaşamak için hiçbir gayem kalmadı zaten ben de hiç yaşamadım... Hoşça kal bi'tanem. Hoşça yaşa. Çok mutlu ol, çok sev, çok sevil.