lavanta
@mortus
kimsesizliğin gölgesinde bir çocuk tutar ellerimi.
157 okur puanı
Ekim 2022 tarihinde katıldı
bi şey kalmadı1000Kitap
Her an bir boşlukta kaybolacakmışım gibi, nefes almayı bırakacakmışım. Oysa ben yaşamayı ne çok severdim, şimdi ne oldu, ne değişti? Küçük bir kız çocuğunun hayalleri rafa kaldırıldı ve o çocuk bugün büyüdü değil mi? Raftaki hayaller tozlanmadı toz oldu. Benden geriye bir şey kalmadı.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Buz GibiDuygu ve Düşünce
Sokak lambasının aydınlattığı kısmında otuyorum kaldırımın. Gözlerim hep bir arayışta, hep sen varsın düşüncelerimde. Ondan gözlerimin buğusu. Zihnim hep bir seni düşünme çabasında ve kalbim aklımın ihanetini kabul edemeyecek kadar seviyor aklımı. Bu bana beni anımsatıyor, anlamsız belki ama aynısını yaşıyorum bende... Kimse yok boş sokakta ve ben bir kez daha yalnızlığımla yüzleşiyorum. Senin beni bıraktığın günde kaldı aklım. Dünün var ama bugünün hep bir unutmuşluk içinde. Sesler zihnimde dolaşıp duruyor, Milana. Ben yenik düşüyorum bu sensizliğe, bu sessizlik ağır müebbet. Urgan ip acıtmaz boynumu ama gittiğini söylemeden gittiğin gün boğazıma oturan yumru daha çok acıtır canımı.
Yeni bir limana yelken açmanın ne kadar zor olduğunu bilmiyorlar ama her biri açmam için teknemi itiyor, yeni bir hikâyeye başlamak çok mu kolay sanıyorlar, yeni bir sayfa açmak mesela? Bunları kolay mı sanıyorlar? Enkaza dönüşmüş binada ruhum ölmüşken bedenim yaşamak için neden savaş versin ki?